ای کاش میشد هیچی رو ندید ،ای کاش میشد همه چی رو فقط به خاطره سپرد، ای کاش می شد که دلتنگیام به اندازه ی آسمونا نباشه ،کاش دلیلم برای بودن و ادامه دادن نبودی، دلم میخواد دور شم از این غربت بی رنگی، برم اونجایی که پنجره ها رو به تجلی بازه! جایی که کسی دروغ نمیگه، دل کسی رو خرد نمیکنه و با خرده هاش قصر سرگرمی اش رو نمیسازه، اونجایی که آدما، آدم رو به خاطر وجود خودش میخوان! ای کاش میتونستم پیداش کنم...من هنوز هم امیدوارم...