برای دلم

rosa — Sun, 05 Oct 2008 09:57:31 GMT

دلم میخواد برم تو یه دشت بی انتها داد بزنم بگم دوستت دارم،بی تو میمیرم!
بعد بیام پیشت ببوسمت بگم قصه تموم شد! برو به سلامت....

rosa — Thu, 25 Sep 2008 08:26:45 GMT

^{شماره ی ۱۸۲ به باجه ۳!}

^{شماره ی من: ۱۱۹!!!!}

^{-خانم ببخشید شماره ی من گذشته چیکار کنم؟}

^{- دوباره نوبت بگیر!!!}

^{- نه دوباره!!! رفتم جایی برگشتم نمیتونم دوباره منتظر شم!}

^{- حالا چیکار داری؟}

^{- شهریه دانشگاه}

^{- وقتش که گذشته!!!!}

^{مشعوفیم از اینکه انقدر On-time ایم!}

rosa — Thu, 25 Sep 2008 06:50:18 GMT

دلم شدیداْ ابی می خواد:

نه یک شب که هر شب دلم بیقراره....

rosa — Sun, 17 Sep 2006 14:31:39 GMT

نياز به دوست داشتن،
نياز به دوست داشته شدن،
نياز به پس زدن پرده هاي تاريکخانه دل
نياز به تنها گذاشتن تنهايي ها
و نياز و نياز و نياز
چيزي در درونم خالي شده...

rosa — Sun, 17 Sep 2006 14:31:13 GMT

تنهايي بد نيست
تنهايي خوب هم نيست
کتابهاي در هم و ريخته و شعر هاي گفته و ناگفته
خوبيها و بديها
سرگرداني را دوست ندارم

rosa — Sun, 17 Sep 2006 14:29:52 GMT

آدمها طوري فراموش ميشن که انگار از اول وجود نداشتن.....

rosa — Sun, 17 Sep 2006 14:29:22 GMT

دم غروب ميان حضور خسته اشيا
نگاه منتظري حجم وقت را ميديد
و روي ميز، هياهوي چند ميوه نور
به سمت مبهم ادراک مرگ جاري بود
و بوي باغچه را، باد روي فرش فراغت
نثار حاشيه صاف زندگي ميکرد
و مثل بادبزن، ذهن، سطح روشن گل را
گرفته بود به دست
و باد ميزد خود را.
مسافر از اتوبوس
پياده شد
چه آسمان تميزي
و امتداد خيابان غربت او را برد
غروب بود
صداي هوش گياهان به گوش مي آمد
مسافر آمده بود
و روي صندلي راحتي کنار چمن
نشسته بود
دلم گرفته
دلم عجيب گرفته است
تمام راه به يک چيز فکر ميکردم
و رنگ دامنه ها هوش از سرم ميبرد
خطوط جاده در اندوه دشتها گم بود
چه دره هاي عجيبي
و اسب، يادت هست
سپيد بود
و مثل واژه پاکي، سکوت سبز چمنزار را چرا ميکرد
و بعد غربت رنگين قريه هاي سر راه
و بعد تونل ها
دلم گرفته
دلم عجيب گرفته است
و هيچ چيز
نه اين دقايق خوشبو که روي شاخه نارنج مي شود خاموش
نه اين صداقت حرفي که در سکوت ميان دو برگ اين گل شب بوست
نه هيچ چيز مرا از هجوم خالي اطراف
نمي رهاند
و فکر ميکنم
که اين ترنم موزون حزن تا ابد
شنيده خواهد شد
نگاه مرد مسافر به روي ميز افتاد
چه سيبهاي قشنگي
حيات نشئه تنهايي است
و ميزبان پرسيد
قشنگ يعني چه؟
قشنگ يعني تعبير عاشقانه اشکال
و عشق تنها عشق
ترا به گرمي يک سيب ميکند مانوس
و عشق تنها عشق
مرا به وسعت اندوه زندگيها برد
مرا رساند به امکان يک پرنده شدن
و نوشداروي اندوه؟
صداي خالص اکسير ميدهد اين نوش.
و حال شب شده بود
چراغ روشن بود
و چاي مي خوردند
چرا گرفته دلت مثل آنکه تنهايي
چه قدر هم تنها
خيال ميکنم
دچار آن رگ پنهان رنگها هستم
دچار يعني
...................عاشق
و فکر کن که چه تنهاست
اگر که ماهي کوچک دچار آبي درياي بيکران باشد
و چه فکر نازک غمناکي
و غم، تبسم پوشيده نگاه گياه است
خوشا به حال گياهان که عاشق نورند
و دست منبسط نور روي شانه آنهاست
نه وصل ممکن نيست
هميشه فاصله اي هست
اگر چه منحني آب بالش خوبي است
براي خواب دل آويز و ترد نيلوفر
هميشه فاصله اي هست
دچار بايد بود
وگرنه زمزمه حيرت ميان دو حرف
حرام خواهد شد
و عشق
سفر به روشني اهتراز خلوت اشياست
و عشق
صداي فاصله هاست
صداي فاصله هايي که غرق ابهامند
نه
صداي فاصله هايي که مثل نقره تميزند
و با شنيدن يک هيچ ميشوند کدر
هميشه عاشق تنهاست
و دست عاشق در دست ترد ثانيه هاست
و او و ثانيه ها مي روند تا آن طرف روز
و او و ثانيه ها روي نور مي خوابند
و او و ثانيه ها بهترين کتاب جهان را
به آب مي بخشند
و خوب مي دانند
که هيچ ماهي هرگز
هزار و يک گره رودخانه را نگشود
و نيمه شبها با زورق قديمي اشراق
در آبهاي هدايت روانه مي گردند
و تا تجلي اعجاب پيش مي رانند
هواي حرف تو آدم را
عبور مي دهد از کوچه باغهاي حکايات
و در عروق چنين لحن
چه خون تازه محزونيست.

(سهراب سپهري: مسافر)

rosa — Sun, 17 Sep 2006 14:28:28 GMT

بيشتر از هميشه دوستت دارم
گرچه از عاشقي و عاشق شدم بيزارم....

rosa — Sun, 17 Sep 2006 14:26:56 GMT

این روزا خیلی بی حوصله ام ،زندگی با تمام روتین بودنش ناامیدم کرده، تلافی همه چیز رو هم سر تو در میارم...ببخشید

rosa — Fri, 14 Jul 2006 15:50:18 GMT

مطمئن باش دوست داشتنم را به بند نميکشم و به خاطر راضي بودن تو از علاقه ام چشم مي پوشم!